Autorytet - osoba, która swoją postawą reprezentuje wartości godne naśladowania. W sporcie może być to osoba, która swoimi umiejętnościami, ambicjami osiągnęła sukces, jak Justyna Kowalczyk, mistrzyni olimpijska i zdobywczyni wielu medali. Udało Jej się to osiągnąć naprawdę ciężką pracą i ochotą współzawodnictwa. Innym przykładem może być ktoś, kto mimo przeciwności losu osiągnął sukces- mam na myśli Karola Bieleckiego , pomimo straty oka w meczu reprezentacji Polski z Chorwacją nie poddał się i gra do dziś, znany ze swojego zabójczego rzutu z dystansu. W podobnej sytuacji znajduje się Robert Kubica: obecnie rehabilituje się po wypadku rajdowym, lecz i tak planuje powrót na tory formuły pierwszej.

Marcin Gortat to pierwszy Polak w NBA, który gra regularnie i osiąga liczne sukcesy. Polski „rodzynek’’ zapoczątkował pasję do gry w koszykówkę w sercach wielu młodych Polaków właśnie poprzez spełnienie marzeń. Marcin poza parkietem promuje koszykówkę w naszym kraju i wkłada wszelkie starania by polska młodzież również spełniła swoje sny, jeśli chodzi o sport. Na myśli mam oczywiście fundację MG13 oraz Szkołę Sportową Marcina Gortata, która będzie dbać nie tylko o młodych koszykarzy i koszykarki, ale również adeptów innych dyscyplin.

Siatkarz Mariusz Wlazły był pływakiem i zupełnie przypadkowo rozpoczął przygodę z siatkówką- na pierwszy trening zabrał go kolega, dla rozrywki. Obecnie jest w posiadaniu olbrzymiej liczby medali, wystarczy spojrzeć na Jego sukcesy zamieszczone na naszej stronie.

Czy to tylko tyle? Tak wygląda życie autorytetu sportowego? Nie do końca, albowiem Jerzy Dudek, kolekcjoner licznych sukcesów, mimo swego wieku dopiero niedawno zakończył swoją karierę. Już od długiego czasu nie słyszeliśmy w mediach o żadnym medalu/pucharze zdobytym przezeń. A to dlatego, iż został graczem klubu Real Madryt. Przekazywał innym piłkarzom, głównie bramkarzom, swe doświadczenie i wiedzę. Z pewnością stanowił dla nich swego rodzaju autorytet.

Dla każdego z nas autorytetem może być ktoś inny, albowiem każdy z powyższych sportowców reprezentuje inne, wspomniane wcześniej, postawy. A każdemu z nas imponuje co innego - a to puchar świata, a to wola walki bądź działalność poza sportowa. Któż z nas nie chciałby być taki jak swój osobisty bohater?
Wspomniane cechy i akty dobroduszności sportowców napełniają pozytywnym myśleniem. Bohaterowie łączą piękno sportu, niezależnie od dyscypliny, z ogólnym dobrem okazanym poprzez wszelkie działalności poza sportem. To właśnie jest Kalokagatia. To odzwierciedlenie szlachetnego i etycznego postępowania. Wyrażenie wywodzi się jeszcze ze starożytnej Grecji- pojawiało się w dziełach Homera, Solona oraz Tukidedesa. Według Arystotelesa, który jako pierwszy używał tego sformułowania, kalokagatia oznaczała życie cnotliwe, a nawet największą ze cnót. To niesamowita umiejętność czynienia dobra prosto z serca, a nie dla rozgłosu i sławy. W tenże sposób można osiągnąć najwyższy dostępny człowiekowi rodzaju dobra i piękna.